Wurz po kilku sezonach w roli kierowcy testowego i rezerwowego wraca do rywalizacji. Choć jego gwiazda przygasła, dostał drugą szansę, by pokazać na co go stać. Mistrz świata BMX i zwycięzca Le Mans 24h musi ją tylko wykorzystać.

Jego kariera układała się znakomicie. Po zdobyciu mistrzostwa świata w BMX odkrył magię samochodów. Spędził dwa lata w kartingu i po zdobyciu wicemistrzostwa Austrii i 4 miejsca w mistrzostwach Bliskiego Wschodu w 1991 roku przeniósł się do samochodów. W swoim pierwszym sezonie startów udało mu się zdobyć tytuł wicemistrza Austrii Formuły Ford oraz mistrzostwo Austrian Juniors Evaluation. Rok później zdobył mistrzostwa Niemiec i Austrii w Formule Ford, wygrał również międzynarodowy puchar w tej kategorii. Zaliczył także kilka startów w Formule Opel, ścigał się również w Porsche Cup i uczestniczył w wyścigu Nurburgring 24h. Został wybrany kierowcą roku w Austrii.

Kolejne trzy lata spędził w Formule 3. Już w pierwszym sezonie startów zdobył tytuł mistrza Austrii, rok później został wicemistrzem Niemiec ulegając tylko Jorgowi Mullerowi, a zostawiając za sobą Ralfa Schumachera i Norberto Fontanę. Wygrał także wyścig w Sebring i F3 Tropic Cup. Niestety ostatni sezon startów w F3 zamiast mistrzostwa przyniósł tylko 3 podium i zaledwie szóste miejsce w końcowej klasyfikacji.

Na sezon 1996 Austriak podpisał kontakt z Oplem na starty w ITC Calibrą V6. Mimo niepełnego sezonu zdołał wywalczyć tytuł debiutanta roku. W tym samym roku wystartował w barwach Joest Racing w 24h Le Mans. Wurz wygrał przy pierwszym i jedynym podejściu zostając jednocześnie najmłodszym kierowcą, któremu udała się ta sztuka. Pod koniec sezonu zaliczył swoje pierwsze testy w F1 z zespołami Sauber i Benetton.

W 1997 roku jeździł w FIA GT w ekipie Mercedesa, miał też podpisany kontrakt z Benettonem jako rezerwowy kierowca zespołu. Zaliczył dziesięć wyścigów za kierownicą CLK GTR (1 wygrana, 3x na podium) i zupełnie niespodziewanie zadebiutował w Formule 1. W tamtych czasach pozycja trzeciego kierowcy znaczyła niewiele, ale Gerhard Berger rozchorował się i Wurz zastąpił go w trzech wyścigach. Ukończył tylko jeden z nich, ale zaprezentował niezłą formę i trafił na podium. To wystarczyło i Austriak podpisał kontrakt z Benettonem na kolejne trzy sezony.

Mocny start w 1998 roku sugerował wspaniałą przyszłość, interesowało się nim nawet Ferrari. Pierwszy pełny sezon dla ekipy z Enstone zakończył na ósmym miejscu, potem było tylko gorzej. Brak wsparcia Renault, które wycofało się z Formuły 1 oraz odejście kilku ważnych osób spowodowało, że zespół radził sobie coraz gorzej. Dodatkowo Alex zaczął przegrywać coraz wyraźniej ze swoim partnerem, Giancarlo Fisichellą. Trzyletnia Współpraca z Benettonem okazała się jednym wielkim rozczarowaniem.

Austriak nie mógł zapewnić sobie miejsca w żadnym z zespołów czołówki na sezon 2001, został więc kierowcą testowym McLarena. W Woking spędził następne pięć lat, kolejna szansa na start wyścigu pojawiła się dopiero w 2005 roku, kiedy to kontuzjowany został Juan Pablo Montoya. Wystartował w Grand Prix San Marino i zdobył podium (po dyskwalifikacji Buttona). Ustanowił tym samym rekord - najdłuższe oczekiwanie pomiędzy miejscami na podium: 8 lat. Austriak udowodnił tym samym, że nie stracił nic ze swojego talentu i mając konkurencyjny samochód, jest w stanie osiągać bardzo dobre rezultaty.

Od momentu podpisania kontraktu z McLarenem wiele plotkowało się o jego powrocie do ścigania się. W 2003 miał chyba największą szansę na powrót, gdy w Jaguarze nie sprawdzał się Antonio Pizzonia. Jednak McLaren miał wtedy pewne problemy z samochodem i bardzo zależało im na utrzymaniu Wurza w zespole, ze względu na jego znakomite umiejętności techniczne. Zespół z Woking zablokował ten transfer, a Pizzonię w Jaguarze zastąpił Wilson.

W 2006 roku Austriak podpisał kontrakt z Williamsem i został oficjalnym kierowcą testowym zespołu. Brał udział w piątkowych sesjach treningowych we wszystkich Grand Prix w sezonie. Jeździł znakomicie, dlatego też Frank Williams postanowił dać mu szansę i zatrudnić go na miejsce odchodzącego Marka Webbera na sezon 2007.

Skrót kariery:
2006: Trzeci kierowca Williams
2005: Trzeci kierowca McLaren-Mercedes, start w GP San Marino - 3 miejsce
2004: Trzeci kierowca McLaren-Mercedes
2003: Trzeci kierowca McLaren-Mercedes
2002: Trzeci kierowca McLaren-Mercedes
2001: Trzeci kierowca McLaren-Mercedes
2000: Benetton, 15 pozycja
1999: Benetton, 13 pozycja
1998: Benetton, 8 pozycja
1997: Benetton, 3 wyścigi, 1 podium, 14 pozycja, FIA GT (niepełny sezon)
1996: Wygrana w 24h LeMans (Joest-Porsche), ITC (Opel, niepełny sezon), testy w F1 (Benetton, Sauber)
1995: Niemiecka F3, 6 pozycja
1994: Niemiecka F3, 2 pozycja
1993: Austriacka F3, mistrz
1992: Formuła Ford, mistrz Austrii i Niemiec, zwycięzca Formula Ford International Cup
1991: Formuła Ford, wicemistrz Austrii, mistrz Austrii juniorów, 2gi w International Formula Ford Cup Championship
1989-1990: Karting, wicemistrz Austrii, 4ty w mistrzostwach Bliskiego Wschodu
1986: Mistrz Świata i wicemistrz Europy BMX

Opracowanie: Maciej Czapiński, marzec 2007
Foto: Allianz